ایسنا - حجت‌اله غنیمی‌فرد ـ نماینده ویژه وزیر نفت در خط لوله صلح ـ در مراسم پایانی نشست سه جانبه تهران، با بیان این مطلب اظهار کرد: هزینه حمل و حق ترانزیت دو نکته مورد توجه هندی‌هاست که در خصوص هزینه حمل با پاکستانی‌ها به تفاهم رسیده‌اند، ولی درباره حق ترانزیت هنوز اختلاف نظر وجود دارد که امیدواریم در فرصت باقی‌مانده تا 9 تیر به نتیجه برسند. حضور ایران در این پروژه سه جانبه می‌تواند نقش زیادی در نزدیکی دو کشور هند و پاکستان داشته باشد.

وی درباره احتمال کناره‌گیری هند و ادامه مذاکرات دو جانبه ایران ـ پاکستان، افزود: البته حضور ایران فقط برای این است که دو کشور فوق به هم نزدیک شوند؛ به این معنی که برای نزدیک شدن این دو کشور، ایران هزینه‌ای را نمی‌پردازد. در این زمینه هر گاه دو کشور هند و پاکستان نظر منطقی را از سوی ایران دریافت کرده‌اند، به دقت توجه کرده و حاضرند آن گفته را مورد سنجش قرار دهند.


اختلاف‌نظر در خصوص 4 یا 5 بند قرارداد

او با تاکید بر این که این قرارداد بلندمدت بند‌های بسیار زیادی دارد که در خصوص 16 مورد آن اختلاف نظر وجود داشت، گفت: در نشست مقامات سه کشور این موارد بررسی شد و در نهایت فقط درخصوص چهار یا پنج مورد آن همچنان تفاهم حاصل نشده که در مدت باقی‌مانده، مذاکره در مورد آن‌ها ادامه پیدا خواهد کرد.


نیاز به خط لوله جدید برای افزایش 90 میلیون متر مکعبی صادرات

وی با اشاره به این‌که در مرحله اول قرارداد، روزانه 60 میلیون مترمکعب گاز به دو کشور هند و پاکستان صادر می‌شود، تشریح کرد: قرار است این حجم گاز به طور مساوی بین این دو کشور تقسیم شود. در این زمینه در صورتی که مرحله دوم قرارداد یعنی افزایش 90 میلیون مترمکعبی گاز صادراتی تا رسیدن به حجم 150 میلیون متر مکعب در روز مورد توافق سه کشور قرار گیرد، قطعا به خط لوله دیگری نیاز است.

به گفته او خط لوله هفتم سراسری گاز که مسوول انتقال گاز از عسلویه به چابهار برای صادرات گاز به هند و پاکستان است، فقط 110 میلیون مترمکعب ظرفیت دارد که در صورت محقق شدن اجرای مرحله دوم قرارداد، کفایت نخواهد کرد.


به میان نیامئن بحث حضور گازپروم در خط لوله

غنیمی‌فرد با بیان این که بهره‌برداری و ساخت خط لوله بر عهده خود کشور‌هاست، تصریح کرد: در این نشست به هیچ وجه صحبتی از حضور گاز پروم در این پروژه به میان نیامد، ولی اگر بحث همکاری گاز پروم با دو کشور هند یا پاکستان برای ساخت خط لوله مطرح باشد، تاثیری بر روند پروژه نخواهد داشت و مشکلی برای کشور صادرکننده ایجاد نخواهد کرد.

وی در پاسخ به این سوال که آیا هند و پاکستان اعلام کرده‌اند، فرصت بیشتری برای مذاکره و چانه‌زنی می‌خواهند؟ افزود: در جلسات رسمی‌ چنین مطلبی مطرح نشد و باید تا 9 تیر (30 ژوئن) همه مذاکرات نهایی شود. در این زمینه تفاهم بر سر موارد باقی‌مانده می‌تواند از طریق مکاتبه انجام شود و یا در صورت نیاز ممکن است نشست‌های حضوری دیگری نیز تشکیل شود.


نشست 9 تیر در اسلام آباد

وی با تاکید بر این که در مذاکرات دو جانبه هند ـ پاکستان، ایران هیچ نقشی نخواهد داشت، توضیح داد: فقط در یک نشست ایران نقش ناظر داشت، ولی در سایر نشست‌ها، دو کشور به طور مستقل جلسه تشکیل خواهند داد؛ در این خصوص نشست نهایی یعنی 9 تیر در اسلام‌آباد تشکیل خواهد شد.

او رسمی‌ شدن تشکیل این نشست را دلیلی بر جدیت هر سه کشور دانست و در خصوص احتمال تکمیل نشدن مذاکرات تا 9 تیر، تصریح کرد: باید با حسن نیت به این موضوع نگاه کرد. وقتی در صحنه بین‌المللی وارد عرصه تجارت می‌شویم باید قبول کنیم که طرفین بر توافق‌ها پایبند هستند و زمینه‌های مشترک را ایجاد کنیم. بدبین بودن در تجارت موجب می‌شود که هیچ گاه به تفاهم نرسیم.


نبود نگرانی تولید درخصوص صادرات گاز به اروپا

وی درباره میزان گاز موجود در کشور و کافی بودن آن برای صادرات به هند و پاکستان و همچنین اروپا (تفاهم‌نامه منعقد شده با شرکت OMV) خاطرنشان کرد: ایران با توجه به امکانات تولیدی خود این قرارداد را امضا خواهد کرد. در این راستا نباید نگران تولید باشیم، زیرا براساس برنامه‌های مدیریت برنامه‌ریزی تلفیقی شرکت ملی نفت و با هماهنگی برنامه چهار ساله و چشم‌انداز، اطلاعات موردنیاز به ما داده می‌شود و توافق صورت می‌گیرد.

نماینده ویژه وزیر نفت در خط لوله صلح درباره دوره بازبینی قرارداد، گفت: تا قرارداد نهایی نشود پاسخ به این موضوع قابل استناد نیست.