ایسنا - نعمت‌زاده گفت: در فضای جهانی و رو به رشد امروز همه جا ارائه آمار و ارقام سازمان‌های پیشرو مطرح است. آمار تجارت، خرید و فروش سهام، شرکت‌های سودده بالا، گردش‌های مالی بالا، رشد فروش، ارتقاء دانش کارکنان، درصد بالای هزینه‌های پژوهشی، میزان بیشتر ساعات آموزش کارکنان، بهره‌گیری بیشتر از تجارت الکترونیکی، حضور در بازار‌های بیشتر، داشتن شرکا و مشتریان رو به افزایش، استفاده بیشتر از اتوماسیون‌، جلب رضایت و اطمینان بیشتر مشتریان، حتی پرداخت بیشتر به کارکنان، همه از علائم سازمان‌ها و شرکت‌های پیشرو است.

وی با طرح این سوال که آیا با وجود این همه رقابت، امکان پیشرفت بالاخص برای سازمان‌ها و شرکت‌های جهان سوم وجود دارد؟ افزود: گرچه رفع عقب‌ماندگی‌ها و کسب مدارج لازم برای پیشرو شدن کار آسانی نیست، لیکن در صورت مصمم بودن، کسب توانایی لازم، انتخاب مسیر صحیح و راه‌اندازی مستمر عملکرد و استفاده از تجارب موفق و ناموفق دیگران و بهره‌گیری همه جانبه از همکاران، امکان پیشرو شدن را فراهم می‌آورد.

نعمت‌زاده گفت: انسان‌های پیشرو قطعا سازنده سازمان‌های پیشرو هستند. قبل از هر چیز باید از خود و سپس از همکاران آغاز کرد. باید برای خود و همکاران و سپس سازمان اهداف زاینده و بزرگ، ولی مشخص تعریف کرد. ذهن‌های کوچک، خمود و راضی به وضع موجود، هیچ وقت نمی‌توانند سازمان‌های پیشرو ایجاد کنند، باید از خود و کارکنان آغاز کنیم.

معاون وزیر نفت خاطرنشان کرد: شرکت‌های پیشرو دارای اهداف اصلی و ارزش‌های بنیادی هستند؛ به طور مثال، ما در شرکت ملی صنایع پتروشیمی‌ هدف اصلی خود را "توسعه برای زندگی بهتر" و برای ارزش‌های بنیادی نیز "تلاش، آفرینش، بالندگی" را طراحی و انتخاب کردیم.

به گفته او، بعد از مشخص شدن اهداف، باید رقبا و سازمان‌های مشابه و عملکرد آن‌ها را در داخل و خارج از کشور شناخت و به علل موفقیت سازمان‌های پیشرو مشابه توجه کرد.

وی همچنین به روند سرمایه‌گذاری توسعه ظرفیت‌های تولید صنایع پتروشیمی‌ اشاره و عنوان کرد: طی چند سال محدود، ده‌ها طرح بزرگ و متوسط سرمایه‌گذاری، طراحی شده و به اجرا درآمد که مسوولان فعلی شرکت اظهار کرده‌اند امسال هر ماه یک طرح افتتاح خواهد شد.

نعمت‌زاده افزود: روند صادرات محصولات پتروشیمی‌ نشان می‌دهد که متاسفانه علیرغم شیب بسیار زیاد در سال‌های اخیر، هنوز ناچیز و قرار بود در سال 1394 و با تداوم سرمایه‌گذاری‌ها، صادرات متجاوز از 15 میلیارد دلار شود؛ البته به گفته یکی از مدیران دلسوز آن شرکت، بدون این که تغییری در کادر پتروشیمی‌ ایجاد شود، موج آفرینش آن چنان شد؛ آری می‌بایست هم به همکاران اعتماد و هم به همراه آن‌ها سازمان‌ها را پیشرو کرد.

وی گفت: با توجه به رشد سریع مصرف فرآورده‌های نفتی بالاخص در پنج سال اخیر و عدم سرمایه‌گذاری برای توسعه پالایشگاه‌های کشور، متاسفانه شاهد کمبود بنزین و نفت گاز در کشور شده‌ایم که در راستای این نقیصه با برنامه‌ریزی لازم قرار است طی شش سال آینده ظرفیت پالایشگاه‌های کشور تقریبا دو برابر شده و تولیدات عمده مانند بنزین از 44 میلیون لیتر در روز فعلی به حدود چهار برابر یعنی 163 میلیون لیتر و نفت گاز از 82 میلیون لیتر در روز به 140 میلیون لیتر افزایش یابد. این برنامه‌ریزی در حالی است که کشور با محدودیت‌های جدی فاینانس و همکاری‌های بین‌المللی مواجه است که ضروری است با تدابیر لازم بر این مشکلات فائق تا اهداف و برنامه‌ها اجرا شود.

وی یکی از دلایل شهرت و مقبولیت شرکت ملی صنایع پتروشیمی‌ را تعامل و ارتباط با جهان و شرکت‌ها و سازمان‌های سایر کشور‌ها دانست و گفت: مگر می‌شود در محدوده کوچک مرزهای جغرافیایی و بدون رقابت‌پذیری و داد و ستد جهانی و یا حداقل منطقه‌یی و قاره‌یی احساس پیشروی کرد؟ اگر چنین بود، بازیکنان تیم‌های ورزشی نیز بدون حضور در صحنه‌های سخت رقابتی می‌توانستند ادعای قهرمانی جهان را کنند، بنابراین همان طور که یک تیم ورزشی پس از مسابقه با ده‌ها تیم ملی و بین‌المللی توانایی ممتاز و پیشرو بودن پیدا کرده و آن را به ثبوت می‌رساند، سازمان‌ها نیز چنین هستند.

نعمت‌زاده تاکید کرد: حکومت‌ها، سازمان‌های غیر اقتصادی دولتی و غیر دولتی، NGO‌ها، دانشگاه‌ها و موسسات پژوهشی نیز مشمول این ضرورت تعامل و همکاری بین‌المللی و فراملی می‌شوند. درون‌نگری یکی از آفت‌های عقب‌ماندگی است که متاسافنه هنوز در کشور ما ریشه‌کن نشده است. تصویب قوانین منع سرمایه‌گذاری در خارج از کشور در سال جاری شاهد این امر است.

نعمت‌زاده افزود: سازمان‌های پیشرو نه تنها از فرصت‌های موجود حداکثر بهره‌برداری را می‌کنند، بلکه عمدتا محدودیت‌ها را به فرصت‌های جدید تبدیل کرده و از آن‌ها بهره می‌جویند. در واقع به جای ترس و نگرانی و توقف، راهکارهای مناسب برای برون‌رفت از محدودیت‌ها و فائق آمدن بر سختی‌ها طراحی و اجرا می‌کنند و به جای طراحی برای تخریب رقبا، از استعداد‌های خود برای جهش و سبقت از آن‌ها استفاده می‌کنند. به همین دلیل، در تعدادی از کشور‌های پیشرو تخریب و اظهار عیوب رقبا جرم تلقی می‌شود.

وی تصریح کرد: سازمان‌هایی که می‌خواهند در زمره واحد‌های پیشرو در آیند، می‌بایست به جای تقاضای امکانات، خلق امکانات کنند و یک مدیر پیشرو با تعقل و تفکر مناسب می‌تواند اغلب پتانسیل‌های بالقوه سازمان و خارج سازمان خود را به ظرفیت‌های بالفعل تبدیل کرده و به عنوان دارایی از آن‌ها استفاده کند.