ایسنا - عبدالمحمد دلپریش درباره چگونگی همکاری مشترک شرکت‌های ملی نفت و گاز در تولید و بهره‌برداری برخی مخازن تشریح کرد: مخازن و چاه‌های نفتی تحت مسوولیت شرکت نفت ایران هستند، همچنین مدیریت مخازن گازی از تولید گاز و ارسال تا احداث تاسیسات پالایشگاهی بر عهده شرکت ملی نفت است، ولی بهره‌برداری از مرحله پالایش گاز به بعد مربوط به شرکت ملی گاز است که به نظر می‌رسد اگر اجرای هر شرکت مسوولیت خود را براساس دستورالعمل انجام دهد، مشکلی در اجرای طرح مشترک ایجاد نشود.

به گفته او در حال حاضر در بحث ذخیره‌سازی گاز در سراجه قم نیز توافقات لازم بر پایه همین دستورالعمل انجام شده و به دلیل این موضوع تاخیر نداشته‌ایم و مشاور نیز در حال جمع‌آوری اطلاعات است به این ترتیب کار مطالعه سراجه قم در مراحل نهایی است.

مدیر برنامه‌ریزی شرکت ملی نفت ایران با اشاره به تجربه موفق مدیریت متمرکز اجرایی پالایشگاه گازی پارسیان، یادآور شد: گاهی حوزه تخصصی متفاوت است. کلا در خصوص پالایشگاه گاز یا خطوط لوله گاز، شرکت گاز از توان فنی بیشتری برخوردار است و بهتر است به صورت تخصصی عمل شود، بنابراین مدیریت متمرکز می‌تواند یک سری محاسن و معایب داشته باشد؛ اگر بدون توجه به توان کارشناسی شرکت‌ها انجام شود، ممکن است مشکل‌ساز شود. تولید گاز، فرآورش در پالایشگاه، ارسال به پتروشیمی‌ها یک زنجیره است که می‌توان گفت یک سازمان متمرکز اجرایی انجام دهد، ولی در حال حاضر برنامه‌ای برای انجام متمرکز این گونه طرح‌ها نداریم. البته در اساسنامه جدید در این خصوص فکر‌هایی شده یعنی سعی شده زنجیره ارزش تولیدات در اساسنامه جدید دیده شود.


بانک‌های خارجی با بانک مرکزی ارتباط دارند

او با تاکید بر این که درآمد‌های حاصل از فروش نفت خام و فرآورده‌های نفتی به بانک مرکزی (خزانه کشور) وارد می‌شود، توضیح داد: درآمد‌های شرکت ملی نفت طی مکانیسم خاصی به خزانه دولت وارد می‌شود و سپس بخشی از آن از بانک مرکزی در قالب بودجه و مطالبات دیگر به شرکت ملی نفت داده می‌شود. بنابراین هیچ درآمدی به حساب‌های این شرکت واریز نمی‌شود؛ به طوری که اگرچه فرآیند عقد قرارداد و فروش نفت خام توسط شرکت ملی نفت انجام می‌شود، ولی مبادلات پولی بین بانک‌های خارجی و بانک مرکزی و خزانه انجام می‌شود.