به گزارش پایگاه اطلاع رسانی سازمان منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس، هادی فرهنگ مدیر فاز‌های 2 و 3 مجتمع گاز پارس جنوبی با بیان این مطلب اظهار کرد: مرحله اول افزایش ظرفیت تولید با حداقل تغییرات تجهیزات منجر به تولید بیشتر 11 درصدی گاز شده است.

وی با اشاره به تولید 57 میلیون متر مکعبی گاز و 90 هزار بشکه‌ای میعانات گازی در روز افزود: در مرحله اول با ایجاد یکسری تغییرات فرآیندی که عمدتا مربوط به تجهیزات نمی‌شد، گلوگاه‌های مانع افزایش تولید شناسایی و رفع شد؛ برای نمونه در واحد تثبیت مایعات گازی با ایجاد تغییرات جزئی در برج مربوطه افزایش 11 درصدی تولید تحقق یافت.

مدیر فاز‌های 2 و 3 پارس جنوبی با تاکید بر این‌که در این زمینه موضوع حفر چاه‌های جدید در فاز‌های 2 و 3 مطرح نیست، به ایسنا خاطرنشان کرد: ولی برای مرحله دوم افزایش ظرفیت نیاز به کار مشترک شرکت‌های نفت و گاز پارس و مجتمع گازی پارس جنوبی دارد که برای امسال برنامه‌ریزی شده بود ولی به دلایلی شرکت نفت و گاز پارس اجرای آن را به تعویق انداخت؛ به نظر می‌رسد اجرای این طرح مستلزم سرمایه‌گذاری‌های زیاد در بخش مطالعه، امکان‌سنجی و اجراست.

وی در ادامه تشریح کرد: در مرحله دوم لازم است یک‌سری سرمایه‌گذاری انجام شود که هنوز وارد مرحله دوم نشده‌ایم، البته این موضوع از زمانی مطرح شد که تولید در سال 82 به حداکثر ممکن رسید و یک سال بهره‌برداری منظم از آن انجام گرفت و پس از آن، ایده افزایش ظرفیت با شرکت توتال به عنوان طراح و سازنده پالایشگاه مورد مشورت و مطالعه قرار گرفت.

فرهنگ با اشاره به این‌که این پروژه شامل دو سکوی بهره‌برداری دریایی است، توضیح داد: این سکو‌ها فرآیندی محسوب نمی‌شوند، هر سکو شامل 10 چاه است و ظرفیت هر چاه در ابتدا برای 140 میلیون فوت مکعب طراحی شده و در حال حاضر به طور نرمال در عملیات عادی روزانه 110 میلیون فوت مکعب بهره‌برداری می‌شود.

او طراحی سکوها به صورت normaly not manned (بدون حضور نیروی انسانی) را از ویژگی‌های آن‌ها دانست و گفت: عملیات سکو متکی به اپراتور نیست ولی به دلیل شرایط ناشی از تحریم در بحث لجستیک با مشکلاتی مواجه هستیم که مجبوریم سکو را با حضور دائمی‌ نفرات کنترل کنیم به طوری که درهر شیفت کاری (روز و شب) سه نفر روی سکو هستند و در شرایطی که عملیات تعمیراتی باشد با توجه به شبکه لجستیک منطقه پارس جنوبی پشتیبانی می‌شوند.

وی با اعلام این که از پایان سال 2006 عملا توتال به معنای پشتیبان فنی در سایت حضور ندارد، تشریح کرد: ولی چون توتال سرمایه‌گذار است، امور نظارتی‌اش را به نحوه بهره‌برداری همچنان اعمال می‌کند تا زمانی که سرمایه اش کاملا مستهلک شود؛ تا آنجا که من اطلاع دارم از نظر زمان‌بندی، مستهلک شدن سرمایه توتال تا سال 2009 ادامه پیدا کند.

فرهنگ با بیان این که نخستین سکوی فاز 2 و 3 بهره‌برداری از مخزن در ژانویه 2002 از سکوی spd 4 و اولین واحد تصفیه گاز مجتمع گازی پارس جنوبی در فوریه 2002 وارد سرویس شدند، اظهار کرد: از ابتدای راه‌اندازی این دو فاز تاکنون در مجموع 87 میلیارد استاندارد مترمکعب گاز طبیعی و 131.5 میلیون بشکه میعانات گازی برداشت شده است.

وی در خصوص محصولات جانبی فاز‌های 2 و 3 خاطرنشان کرد: این دو فاز جزو پروژه‌هایی هستند که حداقل تعدد محصولات جانبی در آن‌ها دیده شده است، زیرا نخستین فاز‌های بهره‌برداری شده در پارس جنوبی بوده‌اند. همچنین از جمله محصولات جانبی ضایعاتی که به جای سوزاندن امکان فروش آن‌ها فراهم شده، DSO (محصولی جانبی که از مرکاپتان زدایی گاز ایجاد می‌شود) است، به طور معمول این محصول سوزانده می‌شود، ولی با تمهیدات اندیشیده شده، امکان فروش آن به مراکزی که می‌توانند بر آن کار‌های تکمیلی انجام دهند، فراهم شده است.

به گفته او علاوه بر گرفتن گواهینامه‌های 1800 و 9000 و ایزو 14000 در پالایشگاه فاز‌های 2 و 3، در ارتباط با محیط زیست الزاماتی وجود دارد که با توجه به اختلاف استاندارد‌های زیست محیطی داخل با آن‌ها باید برای سازگار کردن آن‌ها، اصلاحاتی انجام دهیم. برای نمونه طراحی واحد تولید گوگرد برای Tail gas در 96 درصد است، یعنی چهار درصد از گوگردی که در گاز‌های اسیدی پالایشگاه دارد و باید تبدیل به گوگرد شود، طبق طراحی آن زمان به عنوان مازاد سوزانده و تبدیل به SO2 می‌شد که مطابق الزامات کنونی زیست محیطی نیست؛ بنابراین پروژه‌ای تعریف شده که با تاسیس یک واحد جدید این مقدار را تا 98 درصد افزایش و گاز سوزانده شده را به کمتر از دو درصد برسانیم. از آن‌جا که همه این طرح‌ها در جهت افزایش استاندارد‌های کیفی هستند و نه طرح‌های تولیدی، بنابراین هزینه‌های زیادی دربر دارند.

مدیر فاز‌های 2 و 3 پارس جنوبی با تاکید بر این که سیستم HSE این دو فاز که از سوی شرکت توتال طراحی شد به عنوان الگویی برای وزارت نفت و سایر صنایع محسوب می‌شود، تشریح کرد: به همین دلیل تلاش می‌شود این سیستم را مانند یک امانت و فرصت مناسب حفظ کنیم تا زمانی که توتال از این پروژه جدا می‌شود، نه تنها شرایط برقراری HSE در پروژه‌های مجتمع گازی پارس جنوبی تعدیل نشود، بلکه تقویت نیز شود.