به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی سازمان منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس (www.pseez.ir)، غلام حسین خواجه علی مدیرعامل شرکت مهندسی نیروی نفت و گاز سپانیر با بیان این مطلب اظهار کرد: از دیگر مشکلات موجود در بخش مهندسی فاز‌های 15 و 16 می‌توان به عدم امکان توافق با شرکت‌های خارجی تراز اول به دلایل مسائل سیاسی به وجود آمده اشاره کرد.

وی درباره راهکار‌های ارائه شده برای رفع مشکلات بخش مهندسی فاز‌های 15 و 16 توضیح داد: در این زمینه تقلیل تغییرات نسبت به سایر فاز‌ها تا حد امکان، ایجاد امکان گرفتن اطلاعات سایر فاز‌ها به صورت رسمی‌ از شرکت نفت، انجام مهندسی FEED توسط شرکت‌های خارجی سطح 2 و انجام مهندسی جزئیات توسط کنسرسیوم شرکت‌های داخلی پیشنهاد شده است.

مدیرعامل شرکت سپانیر با اشاره به مراحل مناقصه و تاریخچه اجرای این پروژه تشریح کرد: در این پروژه که از مرداد 82 تا آبان 83 دوران مناقصه آن طی شد، لازم بود مسوولیت شرکای شرکت کننده در مناقصه به صورت مشترک و منفرد (Intly and severally) باشد. همچین خارجی بودن رهبر کنسرسیوم و این که مسوولیت مدیریت و مهندسی منحصرا در اختیار شریک خارجی باشد، تغییر در مشخصات گاز ورودی و مشخصات اتان و پروپان و بوتان تولیدی نسبت به مدارک 4 و 5 ، اعلام عدم نیاز به طراحی پایه و تایید مدارک پایه فاز‌های 4 و 5 و این که حداقل 51 درصد از شرکا باید ایرانی باشد، دیگر ملزومات پروژه را تشکیل می‌دهند.

وی در ادامه به تصمیمات گرفته شده پس از بازگشایی مدارک یعنی از آبان 83 تا تیر 85 اشاره و یادآوری کرد: در این راستا ابتدا به دلیل به توافق نرسیدن با شریک خارجی Aket، این شرکت از کنسرسیوم فوق خارج شد. سپس شرکت فرآب به عنوان رهبر کنسرسیوم از طرف شرکت ملی نفت معرفی شد که این شرکت به دلیل آشنایی نداشتن با موضوعات پروژه مسوولیت رهبری کنسرسیوم را نپذیرفت، سپس مناقصه باطل شد و برای ترک تشریفات مناقصه از طرف شرکت نفت و گاز پارس مجوز گرفته شد.

به گفته خواجه علی پس از این مراحل در اعضای کنسرسیوم تغییراتی ایجاد شد و بر مبنای آن شرکت صدرا حذف و شرکت تاسیسات دریایی و در برخی قسمت‌ها ایزوایکو جایگزین آن شد. در این زمان شرط مسوولیت منفرد و مشترک جهت شریک خارجی لغو و لازم شد شرکت از 30 مشاور بین‌المللی برای انجام امور مهندسی و مدیریت مورد تایید کنسرسیوم قرار گیرد که در نهایت مسوولیت تامین مالی پروژه به پیمانکار احاله شد.

مدیرعامل شرکت مهندسی نیروی نفت و گاز سپانیر به امضای رسمی‌ قرارداد در تیر 85 اشاره و خاطرنشان کرد: به این ترتیب زمین برای کمپ مسکونی، آب گیر، پالایشگاه تحویل گرفته شد. همچنین در مشخصات گاز صادراتی تغییراتی ایجاد شد و از سوی دیگر در شرح کار پیمانکار در خصوص آبگیر و آب شیرین کن و ابعاد زمینی پالایشگاه نیز تغییراتی حاصل شد.

گفتنی است، طرح توسعه فاز‌های 15 و 16 پارس جنوبی برای تولید روزانه 50 میلیون مترمکعب گاز تصفیه شده برای تزریق به شبکه سراسری، تولید سالانه حداقل یک میلیون و 50 هزار تن گاز مایع (LPG) برای صادرات، تولید روزانه 80 هزار بشکه میعانات گازی برای صادرات، تولید سالانه حداقل یک میلیون تن گاز اتان برای تامین خوراک واحد‌های پتروشیمی‌ و استحصال روزانه 600 تن گوگرد برای صادرات است.

به این منظور لازم است دو سکوی حفاری مجهز به تجهیزات جدا‌سازی آب آزاد، تاسیسات آزمایش چاه‌ها، سرویس‌های وابسته و ساخت سکوی مشعل و پل‌های ارتباطی ساخته و نصب شود. همچنین لازم است دو حلقه چاه توصیفی و 24 حلقه چاه توسعه‌ای به تاسیسات سکو‌های حفاری متصل شوند. نصب دو رشته لوله دریایی 32 اینچ به همراه دو خط لوله دریایی 4.5 اینچ به طول تقریبی 135 کیلومتر و ساخت تاسیسات خشکی شامل پالایشگاه گاز و سرویس‌های وابسته در منطقه عسلویه از دیگر عملیات لازم در فاز‌های 15 و 16 است.