امروزه در نقشه جغرافیایی نام عسلویه را حاشیه شمالی خلیج فارس، در عرض 27 درجه و طول 52 درجه می‌بینیم، یعنی شرقی‌ترین نقطه استان بوشهر و شاید محروم‎ترین نقطه این استان.
نام عسلویه پیش از این تا شعاع چند کیلومتری، آن هم بعنوان روستایی مانند دیگر روستاهای این منطقه شنیده می‌شد و پوشش گیاهی این منطقه را تنها تعدادی انگشت‎شمار از گونه‌های درختان خودرو از قبیل گز، کنار و کهور که در سایر بیابان‎های مناطق گرمسیر هم می‌رویند، تشکیل می‌داد.
اما امروز با استقرار منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس و تاثیرگذاری آن در منطقه عسلویه، آن روستا به شهر ارتقا یافته، از خدمات رفاهی بسیار زیادی بهره‌مند شده، از آن به عنوان «قطب اقتصادی» کشور یاد می‌شود و به مکانی برای تپیدن قلب اقتصادی کشور تبدیل شده است.
تا یک سال پیش حتی نام عسلویه در اخبار سراسری به درستی تلفظ نمی‌شد اما امروز از اقصی نقاط جهان برای سرمایه‌گذاری در این منطقه وارد ایران می‌شوند و تصویری که در ذهن بسیاری ‌از آنها از ایران شکل گرفته است، عسلویه است.
در شرایط آب و هوایی بسیار نامناسب کسانی از همین دیار، زندگی راحت را در تهران و سایر شهرهای پرامکان، کنار گذاشته و برای خدمت به مردم ایران‎زمین، به‌ اینجا آمده‌اند تا چرخ اقتصاد کشور را با تولید و صادرات گاز بگردانند. آنها آستین‎های همت خود را بالا زده و مردانه تمام هم و غم خود را بر تولید در این منطقه گذاشته‌اند.

میدان گازی پارس جنوبی
میدان گازی پارس جنوبی که بزرگ‎ترین منبع گازی مستقل جهان است روی خط مرزی ‌مشترک ایران و قطر در خلیج فارس و به فاصله 105 کیلومتری ساحل عسلویه قرار دارد.
وسعت‌این میدان 9 هزار و 700 کیلومتر مربع است که سه هزار و 700 کیلومتر مربع‌ آن به ‌ایران تعلق دارد و براساس آخرین برآوردهای انجام شده، بخش متعلق به‌ ایران بیش از18تریلیون مترمکعب گاز طبیعی و افزون بر18میلیارد بشکه میعانات گازی را در خود ذخیره کرده است که البته به لحاظ مشترک بودن میدان امکان برداشت قطر از این ذخایر وجود دارد.
باتوجه به وسعت این میدان گازی، توسعه آن در فازهای مختلف با هدف تامین تقاضای روبه‌رشد گاز طبیعی مورد نیاز کشور، تزریق آن به میدان نفتی و همچنین صادرات گاز، میعانات گازی و خوراک واحدهای پتروشیمی، در دستور کار شرکت ملی نفت ایران قرار گرفت.
«منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس» در سال 1377برای بهره‌برداری از منابع نفت و گاز حوزه پارس جنوبی و با هدف ایجاد تسهیلات در زمینه اجرای به موقع پروژه‌های مختلف نفت و گاز، ایجاد زمینه مناسب برای جلب مشارکت‎های داخلی و خارجی با هدف توسعه ‌صنایع نفت و گاز و پتروشیمی و دیگر صنایع وابسته و پایین‎دست، فراهم کردن زمینه اشتغال در منطقه و جذب نیروی کار ماهر و نیمه ماهر استان‎های همجوار با توجه به تاثیرات مثبت این امر در محرومیت‎زدایی و رشد و شکوفایی اقتصادی استان‎های بوشهر، فارس و هرمزگان در فاصله 105 کیلومتری میدان گازی پارس جنوبی در محدوده «عسلویه» تاسیس شده است.
در زمان حاضر برنامه‌ریزی اجرای عملیات14فاز فرآوری گاز در منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس پیش‌بینی شده ‌که ‌با توجه به ظرفیت مخزن و مطالعات مهندسی مخزن، تا 28 فاز و حتی بیشتر قابل توسعه است.
همچنین 25 مجتمع پتروشیمی و نیز طیف وسیعی‌ از صنایع پایین دست پتروشیمی، صنایع مختلف مرتبط، صنایع نیمه‌سنگین، صنایع دریایی و کاربری‎های خدماتی در این منطقه پیش‎بینی شده است.
با این تفاسیر توسعه منطقه ویژه ‌اقتصادی انرژی پارس در عسلویه ‌گریزناپذیر است و به دلیل مشترک بودن میدان گازی پارس جنوبی با قطر، مجلس شورای ‌اسلامی و دولت تمام توان خود را برای گسترش این منطقه بکار گرفته‌اند.
از طرفی باید بپذیریم که رشد صنعت، آلودگی محیط زیست را به همراه دارد اما امروز منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس تمام توان خود را برای کنترل این آلودگی‌ها بکار گرفته و به موازات رشد صنعتی، محیط زیست از رشدی غیرقابل تصور برخوردار بوده است.
در افق طرح، 10 درصد کل سایت صنعتی و 28 درصد کل منطقه به فضای سبز تبدیل خواهد شد که احداث نهالستان و خزانه تولید گل و گیاه برای پرورش درختان سازگار با شرایط خاص آب و هوایی منطقه یکی از این اقدامات است.
ایجاد و گسترش فضای سبز در منطقه عسلویه با هدف افزایش توان زیست محیطی منطقه، جلوگیری از فرسایش و شسته شدن خاک به سمت دریا، مشارکت در زمینه طرح بیابان‎زدایی در راستای کنوانسیون جهانی بیابان‎زدایی، کاهش درجه حرارت و تلطیف هوا و ایجاد مناظر و چشم‎اندازهای زیبا صورت می‌گیرد.
سازمان منطقه ویژه در اولین گام جهت توسعه محیط زیست یک هزار هکتار به فضای سبز شهری و سه هزار هکتار به طرح توسعه جنگلکاری مصنوعی در خشکی و جنگل‎های حرا در محدوده جزر و مد دریا اختصاص داده است. واحد فضای سبز مدیریت خدمات شهری این سازمان تکثیر و کاشت بیش از45 گونه گیاهی متناسب با آب و هوای منطقه را در دستور کار خود قرار داده است.
انجیر معابد، انجیر بنگالی، کرت، کهور ایرانی، اکالیپتوس، ابریشم برهان، مشعل جنگل، نخل زینتی، نخل فونیکس، کونوکارپوس، آکاسیا، کاسیا، سزبانیا، سه پستان برگ پهن و برگ کوچک، چریش، کنار، استبرق، گاروم زنگی، زیتون، حرا، لوسینا، گز، چنال، پانسانیا، لیمو، درمان عقرب، انار شیطان و درختچه‌هایی مانند شیشه‌شور، تکوما، شاه‌پسند، گل کاغذی رونده، گل کاغذی درختی، حنا، ختمی، خرزهره، شمشاد اهوازی، شمشاد آیرزین، ردلیا، ناترک و نیلوفر رونده از گونه‌هایی است که‌توسط منطقه ویژه اقتصادی کاشته شده است.
منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس همچنین تولید و تکثیر گونه‌های بومی و سازگار مانند انجیر معابد و بنگالی، کهور ایرانی، انار شیطان، کرت، کنار، استبرق، گاروم زنگی، زیتون، نهال حرا، چنال و درختچه‌هایی مانند شیشه‌شور، تکوما، شاه پسند، گل کاغذی رونده، حنا، ختمی، خرزهره، پنبه درختی و جوج (مسواک) را در دستور کار دارد. در همین راستا مذاکراتی با اعضای هیات علمی دانشگاه شهید چمران اهواز به‌منظور تکثیر گونه گیاهی در معرض انقراض «انارشیطان» از طریق کشت بافت صورت گرفته است.
توسعه جنگلکاری در دامنه شمالی اتوبان 42 کیلومتری که توسط منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس‌ احداث شده و همچنین توسعه گونه‌های گیاهی بومی و سازگار به شرایط نامساعد محیطی مانند «جوج» (مسواک) روی فنس‎های ایجاد شده پیرامون منطقه ویژه و سایر پروژه‌ها از دیگر برنامه‌های منطقه ویژه در توسعه فضای سبز منطقه به شمار می‌رود.

ادامه دارد...