این پژوهشگر گردشگری در گفت و گو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس درباره پتانسیل های بارور نشده بندر سیراف اظهار داشت:« من اطمینان دارم بندر سیراف از شهرهای توریستی «ماسوله» و «ابیانه» به مراتب زیباتر و پرشورتر می شود. این بندر حدود چهار کیلومتر ساحل زیبای دریا دارد. غارهای طبیعی،دخمه های سنگی زیبا و قبور سنگی حجاری شده فراوان در کوه، چاه های عمیق متعدد که در کوهستان و سنگها تراشیده اند و از همه مهم تر هوای ملایم و با طراوت در 10 ماه از سال جزو جاذبه های آن به شمار می آیند.»
کارکنان سازمان منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس می توانند نخستین گردشگران گروهی هفتگی در استان بوشهر باشند و بدین ترتیب فرهنگ گردشگری در استان نهادینه شود.
غلامرضا معصومی که همراه «دیوید وایت هاوس» باستان شناس انگلیسی در بندر تاریخی سیراف به کاوش پرداخته، معتقد است گردشگران بالقوه ای در استان بوشهر سکونت دارند که با گردشگری می توانند علاوه بر بالا بردن روحیه خود برای کار، گردشگری داخل استان را نیز رونق بخشند.
این محقق ایرانی با اشاره به شهر تاریخی سیراف به پایگاه اطلاع رسانی منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس گفت: «شهر تاریخی و زیبای بندر سیراف به شماره 13485 در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده و یکی از محل های با ارزش و زیبای باستانی استان بوشهر است که متاسفانه در اثر ساخت و سازهای بی رویه، زیبایی و طراوت خویش را از دست می دهد. اما حضور گردشگران و استقبال آنان موجب دلگرمی مردم محلی برای حفظ بافت بومی می شود. از این رو سازمان منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس می تواند با برگزاری تورهای گروهی مختلف علاوه بر آشنایی کارکنان با تاریخ و زیبایی های منطقه از راه گردشگری درآمدهای مناسبی را به جوامع محلی تزریق کنند. خرید صنایع دستی و خوراک های بومی از این دست به حساب می آید.»
معصومی ضمن تاکید بر اهمیت اقتصادی سیراف به جایگاه جغرافیایی آن اشاره کرد و افزود: «این بندر، علاوه بر این که در مسیر بوشهر به بندرعباس واقع شده در فاصله 35 کیلومتری بندر کنگان و بندر عسلویه و درست در وسط راه آنها یعنی بین دو قطب مهم منطقه اقتصادی گاز و نفت کشور قرار دارد و روزانه تعداد زیادی از خارجی های مقیم این مناطق از آثار زیبای آن دیدار می کنند. چرا که بندر سیراف مناظر طبیعی و زیبای فراوانی دارد.»
سیراف یکی از بنادر مهم صادرات و واردات ایران قدیم بوده که مورخان نامی از وسعت و زیبایی آن بارها سخن گفته اند. معصومی با اشاره به متون "اصطخری" و "ابن فقیه" می گوید: «در این بندر در قرون سوم و چهارم هجری بزرگ ترین و پرشورترین شهر منطقه فارس پس از شیراز بوده است که متاسفانه در اثر زلزله در سال 366 ه.ق ساختمان هایش به کلی ویران و مردمش در دل خاک مدفون شدند. از آن سال تا امروز دریا پیشروی کرده و بخش بزرگ این بندر زیر آب رفته هنوز زیبایی طبیعی دریا و کوهستان آن نشاط و طراوتی شگفت انگیز در بیننده ایجاد می کند.»
معصومی ضمن توصیف شرایط جغرافیایی سیراف تبلیغ و شناساندن آن را به عنوان منطقه گردشگری مورد تاکید قرار داد و گفت: «در شمال ایران بندر، کوه های بلند و زیبای «تنگ شیلو» و «دره لیر» وجود دارد که دارای مناظر مسحور کننده است و قبور سنگی فراوان و دخمه های زیبایی که در کوه کنده شده، چشم هر بیننده را خیره می کند به طوری که جهانگردان با دیدن این مناظر شگفت و زیبا حس کنجکاوی می یابند که چگونه و چه کسانی و در چه دوره ای این آثار زیبا را خلق کرده اند. این قبور سنگی متعلق به چه کسانی بوده و این مغازه ها و چاه های سنگی را چگونه به وجود آورده اند؟ غارهای زیبای این کوهستان که زمانی محل زندگی اهالی بندر سیراف بوده، هنوز با همان فرم ابتدایی چشمان جهانگردان را نوازش می دهد و کسانی که درون این غارها به دنیا آمده اند، هنوز در سنین بالا در قید حیات هستند و از زندگی درون غار می گویند.»
مناظر طبیعی جنوب بندر تاریخی سیراف سواحل نشاط بخشی دارد که لنج ها و قایق هایش دایم برای صید ماهی و جا به جا کردن مسافران دریا در اسکله لنگر انداخته اند و می توان از اتوبوس های دریایی برای تورهای سیاحتی و گردشگری استفاده کرد تا از سواحل جنوبی بندر به خوبی لذت ببرند.»
معصومی خاطرنشان کرد: «به دلایلی که ذکر شد این بندر می تواند یک شهر زیبای باطراوت برای گردشگران بین المللی باشد که این مهم مستلزم برنامه ریزی مدیران منطقه ای است.»
معصومی در پایان با اشاره به حضور سازمان منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس و حجم مبادلات ارزی و ریالی در این محدوده گفت: «سازمان می تواند به عنوان متولی وارد عمل شود و با سرمایه گذاری اندک به بهره برداری پایدار در کنار انرژی دست یابد. این بندر در حال حاضر به دو هتل حداقل با ظرفیت 250 نفر مسافر و یک سری قایق های گردشگری و اتوبوس های دریایی نیاز دارد. اگر سرمایه گذاری کنیم و سلیقه به خرج دهیم در مدت زمان کوتاهی چندین برابر بازگشت اقتصادی خواهد داشت و علاوه بر آن فعالیت فرهنگی نیز صورت می گیرد که برای شناساندن آثار باستانی و تاریخی ایران به دنیا خو به خود دارای ارزش ملی است.»